Het is al enige tijd geleden dat ik een update heb geplaatst en nu deze website een aantal weken geleden door vriendin Anne-Lise opnieuw is opgebouwd (blijkbaar wil Joomla dat we alleen de nieuwe versie gebruiken) en ik vandaag weer een MRI-scan heb gehad, ben ik er maar even voor gaan zitten…
First things first: de scan was weer goed! Al ruim 17 jaar geen enkele indicatie van terugkeer van de hersentumor.
In de vorige update gaf ik al aan dat ik de indruk had dat er een probleem was met de aansturing van mijn benen. Dr. Seute heeft me daarvoor doorverwezen naar de revalidatie-afdeling neurologie. Daar is inderdaad geconstateerd dat mijn linkerbeen een kleine vertraging heeft in de aansturing, vooral als ik meerdere dingen tegelijk doe. Het is waarschijnlijk schade veroorzaakt door de bestraling, maar het is wel vreemd dat het zich nu pas openbaart. Op zich niet heel ernstig, maar het heeft voor mij wel de consequentie dat ik regelmatig val, omdat mijn been net iets later beweegt dan de rest van mijn lichaam (op de tennisbaan, bij het afstappen van de fiets of op de trap (zoals die keer met koffer en al direct na thuiskomst uit Botswana🙄)). Je realiseert je pas hoe nauw dit komt als het niet meer vanzelf gaat!
Hoewel ik de consequenties lange tijd heb genegeerd (zoals afgelopen zomer in Vietnam, waar we 14 km door een donkere grot zijn gelopen - in mijn geval gestrompeld😣), probeer ik daar nu toch meer rekening mee te houden. Zo zijn we niet met het gezin op wintersport gegaan in de kerstvakantie, omdat het dan erg druk is op de pistes en de sneeuwkwaliteit vaak slecht is. Daarnaast heb ik een fiets met lage instap besteld (inderdaad, zo’n seniorenvehicle). Ook ben ik met tennis meer aanvallend gaan spelen, in de hoop dat de bal niet meer terugkomt😊. Maar de avontuurlijke vakanties wil ik zeker niet missen, dus we gaan komende zomer voor een rondreis door Nicaragua.
Een recente ontwikkeling is dat mijn functie bij Jumbo Supermarkten tijdens de laatste reorganisatie is vervallen. Daar was ik behoorlijk verdrietig over, omdat deze functie erg goed aansloot bij mijn ervaring in de Supply Chain van de supermarktbranche in combinatie met mijn beperkte beschikbaarheid. Inmiddels heb ik mijn LinkedIn-profiel en mijn CV opgepoetst en ben ik er klaar voor om ergens anders aan de slag te gaan. Aangezien ik een arbeidsongeschiktheidsuitkering heb, zou dat eventueel ook een vrijwilligersplek kunnen zijn. Mijn belangrijkste doel is om nog een bijdrage te leveren aan ‘de maatschappij’, met als belangrijke voorwaarde dat ik er plezier in moet hebben.
Dat laatste bereik ik zeker in mijn recente vrijwilligersrol als taalmaatje bij het AZC in Utrecht. Mooi om te zien hoe deze Syrische en Irakese dames serieus werken aan hun toekomst in Nederland.
Daar ga ik de komende maanden ook aan werken!